Skip to article frontmatterSkip to article content
Site not loading correctly?

This may be due to an incorrect BASE_URL configuration. See the MyST Documentation for reference.

Bepaling van warmtecapaciteit van een onbekend materiaal

Introductie

Onbekende materialen kunnen geïdentificeerd worden door hun eigenschappen te meten. Een van deze eigenschappen is de warmtecapaciteit. In dit practicum gaan we de warmtecapaciteit van een onbekend materiaal bepalen door middel van een calorimeter experiment. Daarbij wordt een bepaalde massa van het materiaal naar een bekende temperatuur gebracht waarna het in een bekende hoeveelheid water met bekende temperatuur wordt geplaatst. Door de temperatuur van het water te meten na het mengen kan de warmtecapaciteit van het onbekende materiaal worden berekend.

Theorie

De soortelijke warmte cc van een materiaal is gedefinieerd als de hoeveelheid warmte QQ die nodig is om de temperatuur TT van een kilogram van het materiaal met één graad Celsius (of één Kelvin) te verhogen:

c=QmΔTc = \frac{Q}{m \Delta T}

Waarbij QQ de hoeveelheid warmte in Joules is, mm de massa in kilogram is en ΔT\Delta T de verandering in temperatuur is. Gegeven de wet van Black, die stelt dat de totale hoeveelheid warmte in een geïsoleerd systeem constant blijft, kunnen we de warmte die het onbekende materiaal verliest gelijkstellen aan de warmte die het water opneemt:

Qmateriaal=QwaterQ_{materiaal} = -Q_{water}

wanneer we de massa’s en de begintemperaturen van beide systemen kennen, maar slechts een van de twee soortelijke warmtes, kunnen we de onbekende soortelijke warmte berekenen. We combineren vergelijkingen (1) en (2) om de volgende vergelijking te krijgen:

Te=cwmwTw,b+cmmmTm,bcwmw+cmmmT_e = \frac{c_w m_w T_{w,b}+c_m m_m T_{m,b}}{c_w m_w + c_m m_m}

Waarbij de subscripts bb en ee respectievelijk staan voor begintoestand en eindtoestand, ww voor water en mm voor het onbekende materiaal.

Bij metingen aan verschillende massa’s van het onbekende materiaal en vervolgens een least square fit aan bovenstaande vergelijking kunnen we een precieze waarde voor de soortelijke warmte van het onbekende materiaal bepalen. Dat is, wanneer de warmtecapaciteit van bijvoorbeeld de beker te verwaarlozen is.

Methode en materialen

Ontwerp

De bovenstaande theorie wordt gebruikt om de soortelijke warmte van een onbekend materiaal te bepalen. Het experiment bestaat uit het verwarmen van verschillende massa’s van het onbekende materiaal tot een bekende temperatuur, waarna het in een bekende hoeveelheid water met bekende temperatuur wordt geplaats. Door de temperatuur van het water te meten na het mengen kan de warmtecapaciteit van het onbekende materiaal worden berekend. Om de tijd voor het meten van meerdere materialen te reduceren, worden de data van de verschillende groepen in het lokaal samengevoegd. Van tevoren is afgesproken welke massa’s door welke groep worden gemeten, en hoeveel water er gebruikt wordt.

Materialen

Hieronder staat de lijst van benodigde materialen bij deze proef:

  • Calorimeter

  • Thermometer of temperatuursensor

  • Verwarmingsbron

  • Diverse massablokjes van onbekend materiaal

  • Weegschaal

  • Water

  • Maatcilinder of maatbeker

Een schematische weergave van de opstelling

Figure 1:Een schematische weergave van de opstelling

Procedure

Bespreek wie welke massa’s van het onbekende materiaal gaat meten. Bespreek ook hoeveel water er gebruikt gaat worden. Bepaal de begintemperaturen. Hevel het aantal afgesproken massa’s in de maatbeker. Roer voorzicht zodat de temperatuur homogeen is. Noteer de hoogste gemeten temperatuur, dit is TeT_e. Wissel de metingen uit met de andere groepen en voer de data-analyse uit.

Resultaten

import numpy as np
import matplotlib.pyplot as plt
from scipy.optimize import curve_fit

T_water_blokje = 71.2 #graden
T_begin = np.array([21.5, 20.8, 23.1, 24.9]) #graden
T_eind = np.array([22.4, 23.1, 24.9, 26.0]) #graden
m_water = np.array([0.2649, 0.1307, 0.1307, 0.1307]) #kilogram
m_blokje = np.array([0.0518, 0.0653, 0.0654, 0.0389]) #kilogram
c_water = 4186 #J/kg*K

dT_water = np.abs(T_eind - T_begin)
dT_blok = np.abs(T_eind - T_water_blokje)

c_blok = (c_water * m_water * dT_water) / (m_blokje * dT_blok)
print(c_blok)
c_materiaal = np.mean(c_blok)
print('De soortelijke warmte van het onbekende materiaal is:', c_materiaal, 'J/kg*K')
[394.79724191 400.63085137 325.22848594 342.27837432]
De soortelijke warmte van het onbekende materiaal is: 365.73373838693936 J/kg*K

Notes

De metingen wijken af van elkaar, doordat de starttemperatuur telkens is gevarieerd. Ook is bij de eerste meting de massa van het water anders dan bij de volgende metingen. Dit heeft er voor gezorgd dat de uiteindelijke waarde die we hebben gekregen voor de warmtecapaciteit

Source
import numpy as np
import matplotlib.pyplot as plt
def dT_m(m, c_w, m_w, c_m, T_wb, T_mb):
    return np.abs((c_w*m_w*(T_wb - T_mb)) / (c_w*m_w + c_m*m))

x = m_blokje
y = dT_m(m_blokje, c_water, m_water, c_blok, dT_water, dT_blok)

# Maken van de grafiek
plt.figure()
plt.xlabel('$massa$')
plt.ylabel('$dT$')
plt.grid()
plt.plot(x,dT_water,'k.')
plt.show()
Output
<Figure size 640x480 with 1 Axes>

Discussie

In dit experiment is de soortelijke warmte van een onbekend materiaal bepaald met behulp van calorimetrie, dit is gebaseerd op de wet van Black. Uit het gemiddelde van de afzonderlijke metingen volgt een soortelijke warmte van: 3.66102Jkg1K13.66*10^2 J kg^{-1} K^{-1}. De spreiding in de resultaten is toe te schrijven aan variaties in begintemperaturen en verschillen in de gebruikte watermassa tussen de metingen.

Een belangrijke aanname in de analyse is dat het systeem perfect geïsoleerd is en dat de warmtecapaciteit van de calorimeter en de andere materialen verwaarloosbaar is. Dit zorgt in de praktijk voor warmteverlies en daarmee een systematische fout.

Het gebruik van verschillende massa’s water zorgt in de data-analyse voor een slechte plot, dit is slehcts relevant voor de dT massa plot en is verder niet relevant voor de berekende soortelijke warmte.

Conclusie

Met behulp van het calorimeterexperiment is de soortelijke warmte van een onbekend materiaal bepaald. De gemeten waarde komt overeen met de verwachte waarde van een vast materiaal. De resultaten bevestigen dat de wet van Black goed bruikbaar is voor het bepalen van warmtecapaciteiten, maar tonen tevens aan dat de nauwkeurigheid wordt beïnvloedt door de warmtecapaciteit van de gebruikte omgeving.